Gidsen / Kosten
Hoe het aantal de prijs van een gefreesde case beïnvloedt
21 september 2026
De meest voorkomende planningsfout in een toetsenbordproject is eerst een doelaantal kiezen en daarna om de prijs vragen. De prijscurve heeft een vorm, en als u die vorm kent, kunt u een getal kiezen dat op het juiste deel van de curve ligt.
Wat gelijk blijft, wat u ook bestelt
Een gefreesde case draagt een kostenblok dat zich niets aantrekt van hoeveel u er koopt.
Programmeren en instellen. Iemand schrijft de gereedschapsbanen, test ze en stelt de machine in. Dat gebeurt één keer bij een serie van vijf en één keer bij een serie van vijfhonderd.
Spanmiddelen en zachte bekken. Een case heeft voor elke opspanning werkstukhouders nodig, en de spanmiddelen zijn zelf gefreesde onderdelen. Dit wordt vaak apart als gereedschap geoffreerd, en bij een herhaalserie moet u het niet twee keer betalen.
Eerste exemplaar. Het eerste onderdeel van de machine wordt goed gemeten. Die inspectie is hetzelfde werk, of er nu negen onderdelen op volgen of negenhonderd.
Instellen van het anodiseren. Dit is de grote. Rekken, ontvetten, etsen, het bad zelf en het kleurstofbad hebben allemaal een batchkost. Een afwerkbedrijf heeft een minimumbedrag en een minimale lading, en veertig cases vullen misschien geen van beide.
Wat meeschaalt met het aantal
Snijtijd en materiaal. Dat is bijna alles.
Elke extra case kost een blok aluminium en de spiluren om het grootste deel ervan tot spanen te maken. Dat zijn echte kosten en ze zijn de reden dat de curve nooit helemaal afvlakt, maar bij lage aantallen zijn ze een veel kleiner deel van het totaal dan mensen verwachten.
Waar de curve knikt
Grofweg, en het varieert per ontwerp en per werkplaats:
1 tot 5 stuks. Prototypegebied. De kosten per stuk kunnen tien tot twintig keer die van een productie-exemplaar zijn. Dit is geen werkplaats die moeilijk doet. U betaalt het hele instelblok gedeeld door een handvol onderdelen, en het is hoe dan ook goed besteed geld, want een prototype is de goedkoopste verzekering in het project.
10 tot 49. Nog steeds bepaald door het instellen. De prijs per stuk daalt snel in dit bereik, maar u vult waarschijnlijk geen anodiseerlading, dus u betaalt voor een batch die u niet hebt gevuld.
50 tot 150. De curve knikt hard. Het meeste instelwerk is nu dun verdeeld en de anodiseerlading raakt vol. Hier leven veel kleine verkopersseries.
150 tot 500. De curve vlakt af. U betaalt nu vooral voor metaal en machine-uren. Van 200 naar 300 gaan bespaart per stuk minder dan van 60 naar 100 gaan deed.
Meer dan 500. U onderhandelt over materiaalprijs en machinetarief, niet over instellen. Een ander gesprek.
Wat dit betekent voor uw buy-doel
Als uw interestcheck suggereert dat u ergens tussen 80 en 200 kunt verkopen, is het eerlijke antwoord dat 200 per stuk aanzienlijk goedkoper zal zijn dan 80 en dat u uw minimum daarop moet instellen.
Als uw interestcheck 300 tegenover 500 suggereert, is het verschil per stuk veel kleiner, en kan aandringen op 500 u meer kosten in een langer buy-venster en voorraadrisico dan het aan stuksprijs bespaart.
De enige manier om te weten in welke situatie u zit, is om prijzen bij drie aantallen te vragen. Elke werkplaats geeft dat. Bijna niemand vraagt ernaar.
De vraag over overmaat
Cosmetisch frezen heeft een uitvalpercentage. Een onderdeel dat correct meet, valt toch af als het een gereedschapsspoor op een afschuining heeft of een vlek die het stralen heeft overleefd, en bij een geanodiseerde afwerking is er geen herstel, alleen een nieuw onderdeel uit ruw materiaal.
Een werkplaats die 200 goede cases maakt, begint dus met meer dan 200 blanks. Wie de overmaat betaalt en wat er met de extra stuks gebeurt, is een gesprek om vóór de inkooporder te voeren, niet erna. Veel organisatoren verkopen de extra stuks, waardoor een kostenpost een kleine buffer wordt tegen de eenheden die tijdens het transport beschadigd raken.
Een werkplaats die precies 200 goede cases uit precies 200 blanks belooft, heeft u iets belangrijks verteld over haar ervaring, en het is niet wat zij wilde vertellen.
Goedkope manieren om de prijs te verschuiven die geen aantal zijn
Voordat u het aantal omhoog drukt om een prijs na te jagen, controleert u de goedkopere hefbomen. Minder opspanningen in het model, toleranties alleen waar ze ertoe doen, een afwerkroute met één leverancier in plaats van drie en een realistische datum halen elk echt geld uit een offerte. Die staan beschreven in waar het geld heen gaat.
Het aantal is de luidste hefboom, maar ook degene die uw eigen geld op het spel zet. Trek eerst aan de ontwerphefbomen.
Veelgestelde vragen
Wat is het minimum dat een werkplaats accepteert?
Veel werkplaatsen offreren één enkel prototype, dus er is zelden een harde ondergrens. Wat verandert is de prijs per stuk, die onder ongeveer vijftig stuks steil stijgt omdat instellen en de anodiseerbatch vaste kosten zijn, hoe weinig onderdelen ze ook delen.
Waarom is 200 niet veel duurder dan 100?
Omdat een groot deel van het werk één keer gebeurt, ongeacht het aantal: programmeren, spanmiddelen, eerste exemplaar, rekken bij het anodiseren en het klaarmaken van het bad. Het aantal verdubbelen verdubbelt ongeveer alleen de snijtijd en het materiaal.
Moet ik bij één aantal offreren of bij meerdere?
Bij meerdere, altijd. Vraag 50, 150 en 300 in dezelfde RFQ. De vorm van de curve laat zien waar uw buy-doel hoort te liggen, en het kost de werkplaats vrijwel niets u drie getallen in plaats van één te geven.
Een offerte nodig voor uw case?
Stuur de bestanden. Wij koppelen u aan maximaal 3 werkplaatsen die toetsenbord cases frezen en reageren binnen 24 werkuren.
Laat u koppelen aan een werkplaats voor toetsenbord cases